การมาถึงของสหายซูริค และปาร์ตี้เกิดพ่อ(และกลอย)
สองสาวแก้มกลอย
อากาศไม่ค่อยเป็นใจ แต่เราก็ต้องอยู่ในบ้านกันส่วนใหญ่เพราะปาร์ตี้สองงานติดกัน
ปาร์ตี้ซูชิ หนูดาวจัดไป
มีหนูดาวแล้วเราไม่ค่อยเลี้ยงลูกเลยแฮะ หนูดาวจัดให้ตลอด
แหง่บๆ
สองขวบมาเดือนกว่าแร๊วนะคะแม่ เพิ่งให้หนูเป่าเนี่ย!
ช่วงนี้แม่มีเพื่อนไม่ค่อยสนใจหนู หลับเองก็ได้ฮ่ะ
เย้ ขอบคุณน้าดาว ช่วยแกว่งให้หนู
พี่แก้มและเลอ้อน หลานชายของหนูกลอย
เท่ากันเรย (เลอ้อนอ่อนกว่าเฮลก้าสองเดือนค่ะ)
ขอบคุณนะดาวววว เจ้ยยย
ปาร์ตี้วันศุกร์
ชีสช่วยได้ ทำให้โต๊ะเต็ม
มีปลาซาบะด้วย
คณะทรูริงเงิ่นทานขนมปังกับเนื้อดิบบด
มัฟฟิ่นวันเกิดหนูกลอย
แง้มซูชิ อิอิ
มีทอดมัน มีผัดวุ้นเส้น มีแตงกวายอดฮิต อิอิ
ที่จริงตั้งแต่มีลูกกลอย พ่อไม่ได้จัดงานวันเกิดมาสองปีแล้ว มันวุ่นวายทุกปีเลย ปีนี้ชีวิตพ่อแม่เริ่มปรับโหมดมีลูกเล็กได้แล้ว
เผลอแป๊ปซูชิจะหมดแร๊วววว
ในห้องพี่เกื้อ
ในห้องพี่ครัว
อยู่กันจนถึงตีสี่ พอโชว์ตีนกาของคนอายุสี่สิบเจ็ด
จนเป็นเหตุให้เจ้าบ้านท่านพ่อสละสิทธิ์การพาแขกชมเมือง ((แต่แม่ยังไหว อิอิ))
อะแฮ่ม
เผลอจากปาร์ตี้ก็พาเกตุสุดาวและแก้มใสชมเมือง
เดินชมเมืองพร้อมคณะเด็กๆ รุงรังมากมาย
ไปกับก๊วนนี้แล้วมีคนสงสัยว่าอิฉันมีลูกสี่คน ((โดยมีน้องดาวเป็นลูกคนแรก))
อะคึ อะคะ
พี่เกื้อพุงโผล่ (น้อยกว่าพุงแม่นะฮะนั่น)
เติบโตสมวัย แม่จะเลี้ยงให้ผอมลงให้จงได้ แม่สัญญาครับเกื้อ!
จะให้กินส้มตำปูม้าทู๊กวัน คริๆ
พาไปชม(เดินผ่านคอนเสริท)ด้วย ((เล่าหรูไปไหมเนี่ย))
และไส้กรอกขึ้นชื่อของทรูริงเงิ่นเค้า ในราคายูโรเดียว
เด็กห้าขวบและเด็กจะสิบขวด
แง๊ แม่แย่งไอติมหนู
ถ้าแกงค์เพื่อนแม่ว่าง มาเที่ยวเมืองเรานะคะ เออเฟริต อัวเฟริต บ้านเรายินดีต้อนรับฮ่ะ
น้องแมวก็ยินดีต้อนรับ
พวกเรากำลังสนใจแมว
แมวตัวนี้ล่ะฮ่ะ นอนสบายใจไม่กลัวเด็กเลย
ชมเมืองกันต่อไป
แก้มใสกับแซนด์แมน
เกื้อกลอยกับพี่หมี
วาดรูปสด คนมุงๆ
ลูกโป่งที่คณะแม่ไม่ยอมซื้อให้ลูกๆ
รูปเยอจนงงแล้ววว
ต่อไปจะเริ่มงดบรรยายภาพแว้ว เพราะงง
บ้านเฮือนเก่าๆ
และรถแทรมแก่ๆ
แกงค์นี้หนุกหนาน เดินเมืองตามใจคนแก่ แล้วก็มาสนามเด็กเล่นตามใจคนเด็ก
รูปนี้ป้าก้อยถ่ายพลาด แต่ป้าชอบแฮะ
แกงค์แม่ลูกจากซูริค (อีกปีเดียวแก้มจะโตกว่าแม่เกตุแล้ววว)
หนุกมาเรยฮ่าาาา
พี่ชายก็เล่นด้วย แต่แกว่งได้ไม่แรง เพราะมีน้องสาวร่วมด้วยอีกสองคน
เพราะหนูยังเล็กเด็กนัก
แกว่งแรงเดี๋ยวผมปลิว
พี่เกื้อวิ่งมาก ขาพลิกฮ่ะ
พักหลังพี่เกื้อไม่ค่อยยอมให้แม่ถ่ายรูปแต่โดยดี มีลีลาเสมอ (กลายเป็นเด็กโตไปแร๊ววว)
ไม่มีแบบปกติเลยเหรอลูก!
แก้มกำลังก้ำกึ่งระหว่างเด็กโตกับเด็กเล็ก
แม่ของแก้มก็เช่นกัน
แต่หนูกลอยคือเด็กเล็ก
สนุกสนาน
สนานสนุก
กลอยกับดาว เอ๊ย เกตุหมาลัย
เด็กกลอยให้น้าเกตุร้องเพลงกล่อม พอน้าเกตุหยุดร้อง มีทวงด้วยนะ กำลังเพลินใช่ไหมลูก
เพลินจริงๆนะคะแม่
รอบนี้ลูกสาวเลิกตามพี่เกื้อ ไปตามพี่แก้มแทน สนุกหนุกหนานกันมาก ทำไมเวลาเรามีด้วยกันน้อยจัง น้องดาววว
พ่อเล่านิทานให้ฟัง หลังๆยอมฟังแล้ว ตอนเริ่มเล่านิทานใหม่ๆ ชีจะเปิดไปหน้าต่อไปลูกเดียว ไม่ฟังอะไรเลย
พอแขกกลับหมด เราเล่นอูโน่กัน (กลอยวุ่นวายมากตามเคย)
พี่เกื้อหลับบนตักแม่ กลอยไม่ย๊อม ไม่ยอม ฮ่ะ ตักแม่เป็นของกลอยแต่เพียงผู้เดียว!
ไม่ว่าลูกจะโตแค่ไหน ลูกก็ยังเป็นเด็กของแม่อยู่ดี ยังเป็นไอ้ลูกนกอ้าปากงับนมแม่อย่างอร่อยเหมือนในวันเก่าๆ ยังเป็นไอ้ตัวน้อยตาแป๋วๆของแม่เหมือนในวันเดิมๆ ลูกเอ๋ย
แก้มใสกลับไปแล้ว
แม่แก้มใสก็กลับไปแล้วด้วย
งานปาร์ตี้วันเกิดของพ่อก็ผ่านไปแล้ว
ความสนุก ความหวาดเสียว ความตื่นเต้น หายไปหมดแล้ว
ความซึ้ง ความอึ้ง ความคิดถึงก็ยังหลงเหลืออยู่เต็มหัวใจ
แต่ แต่ แต่
วันพฤหัสนี้สอบข้อเขียนใบขับขี่ค่ะ
ไม่มีแก้ตัวใดๆทั้งสิ้น เพราะวันศุกร์พวกเราบินกลับเมืองไทย
วันเสาร์นั่งยิ้มอยู่บางน้ำเปรี้ยว
ก็ต้องหลบกลอย หาจังหวะดีๆ อ่านหนังสือต่อไป
เพราะหยุดอ่านไปหลายวันมากๆ
ชอบทำอะไรนาทีสุดท้ายนี่นา
แต่ระหว่างที่ชะล่าใจนี่มีความสุขมาก
อะคึ อะคึ
